Bij nijntje op zolder

Roland Sohier, Stamboom der konijnen, 2012
Roland Sohier, Stamboom der konijnen, 2012

foto: Adriaan van Dam

Het Centraal Museum nodigde Roland Sohier uit om een tentoonstelling rond nijntje te maken. De kunstenaar zag het als een uitdaging om een opstelling te bedenken die niet alleen leuk en toegankelijk voor kinderen is maar ook de volwassenen kan boeien. Hij bedacht Bij nijntje op zolder, een zolder zoals je bij oma aantreft, een beetje duister en geheimzinnig, waar van alles te ontdekken valt. Daar heeft Sohier alle neefjes en nichtjes van nijntje verzameld, die hij uit allerlei bronnen heeft geplukt: de White Rabbit uit Alice in Wonderland, Bugs Bunny, de dode haas van Joseph Beuys,  Flanagan’s Thinker on Rock op de Neude in Utrecht, Playboy Bunny …. Om de familierelaties te verduidelijken, bracht hij ze allemaal in een stamboom onder.

Bij nijntje op zolder beland je in de wereld van Roland Sohier – bizar, grappig, vermakelijk, en - soms – een beetje griezelig. Spookt het?

Roland Sohier

Roland Sohier (Amsterdam 1950) maakt tekeningen en schilderijen die bevolkt worden door mannen, vrouwen, en allerlei fantasiefiguren uit de wereld van sprookjes en sagen. Ze buitelen en tuimelen over elkaar heen, halen acrobatische toeren uit met tafels, stoelen en ladders, maar al die speelse lichtvoetigheid maskeert nauwelijks de verontrustende lading van de taferelen.

Diorama - Waar is nijntje?
Diorama - Waar is nijntje?

Roland Sohier heeft een heel eigen werkwijze ontwikkeld, waarin fouten zijn toegestaan, omdat die hem juist uitdagen om nieuwe oplossingen te verzinnen. Hij houdt ervan om risico’s te nemen. En als een detail hem uiteindelijk helemaal niet zint, verwijdert hij het door het eenvoudig uit de tekening te knippen en het gat met een nieuw stuk papier op te vullen. Knippend kan hij ook hele composities wijzigen. Sohier is een ‘doenend denker’: al tekenend ontwikkelt hij zijn ideeën en beelden verder.

 

 

Dick Bruna, ontwerp voor boekomslag Leslie Charteris, Het spook van de Saint / Zwarte Beertjes 324, 1960
Dick Bruna, ontwerp voor boekomslag Leslie Charteris, Het spook van de Saint / Zwarte Beertjes 324, 1960

De kamer van meneer dick

De zolder biedt ook Dick Bruna onderdak: ‘meneer dick’ heeft een apart kamertje, waar een selectie van zijn originele ontwerpen te zien is en waar zijn manier van werken inzichtelijk wordt gemaakt.
Knippen en plakken maken - net als bij Sohier - onderdeel uit van de werkwijze van Dick Bruna. En ook Bruna probeert composities en figuren uit. Hem gaat het om het vinden van de precieze vorm; die moet zo eenvoudig, zo puur mogelijk zijn. Het idioom dat hij heeft ontwikkeld, laat zien dat hij een erfgenaam is van De Stijl, de avant-garde beweging van Piet Mondriaan en Theo van Doesburg uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Dick Bruna maakt bij voorkeur geometrisch aandoende vormen, hij zet klare zwarte contourlijnen neer en houdt de kleuren vlak. Zijn beeldvondsten zijn volkomen origineel en aangenaam humoristisch; zo is een spook bij hem gewoon een figuur onder een laken met twee kijkgaten. Een mooi tegenwicht: waar Sohier onrust zaait, geeft Bruna een geruststellend kneepje in je wang.

Dick Bruna, het spook nijntje, 2001
Dick Bruna, het spook nijntje, 2001

Spelen op zolder

Dick Bruna's boekje het spook nijntje is de basis voor vele educatieve opdrachten voor de allerkleinsten. Verkleed je als spook, bekijk de voorleesfilmpjes, en maak in het kinderatelier een spook-aankleedpopje.

Op de tussenetage (geïnspireerd op de tussenverdieping in de film ‘Being John Malkovich’, waar die etage rechtstreeks toegang tot het onderbewuste geeft) wordt een meterslang diorama vertoond waarin nijntje zich telkens verstopt houdt. Ook voor ouders toegankelijk – zij het, kruipend.


Roland Sohier, Madhatternijntje, 2012
Roland Sohier, Madhatternijntje, 2012

foto: Adriaan van Dam

? Uitloggen

Inloggen

Mijn laatst bekeken objecten