In memoriam Ed Annink
Ed Annink 24 oktober 1956 – 25 september 2012
Vrolijk, jongensachtig, sociaal, creatief en vol energie, Ed Annink was in de Nederlandse ontwerpwereld voor velen een fantastische collega en vriend. Het Centraal Museum bezit enkele unieke ontwerpen van zijn hand, o.a. een kast van beukenhout, messing, tulpia en koper, maar ook een populair product als de deurmat in de vorm van een haas, geïnspireerd op een icoon van Gerd Arntz. Meermalen hebben wij met hem samengewerkt. Sommige projecten behoren tot de beste die het Centraal Museum op dit gebied heeft gerealiseerd.
foto: Ontwerpwerk
In 1985 nodigde het museum Annink uit een Postmoderne Stijlkamer in te richten. Annink zocht contact met vrienden en generatiegenoten en koos uit het aanbod van radicale vernieuwende Nederlandse vormgeving een aantal stukken, dat hij in een door spiegels begrensd interieur plaatste. De vloer, de tafel en het dressoir ontwierp hijzelf. In het midden stond een bolvormige oranje stofzuiger, alsof de bewoner zo juist het vertrek had verlaten. Twee 18de eeuwse stoelen uit de collectie van het museum voegde hij toe om aan te geven dat elk ontwerp zowel tijdgebonden als tijdloos kan zijn. De bezoekers ziet zichzelf en de objecten eindeloos weerkaatst.
De stijlkamer is kenmerkend voor Anninks manier van werken. Verrassend, vrolijk, en bij nader inzien een aansporing om na te denken, zonder belerend te zijn. Daarbij betrok hij ook altijd anderen. Design kan niet floreren zonder discussie en dialoog.
Vanaf 13 oktober 2012 wordt de stijlkamer enkele weken tentoongesteld.
Een bijzonder project was de kleine presentatie ‘Associaties bij het wonen, ideeën voor het interieur’ in 1989. In dit fantasie huis van 20 bij 20 meter hebben de woonkamer, de badkamer, de slaapkamer en de keuken evenveel oppervlakte. Enorme meubelstukken definiëren de functie van de ruimte.
In hetzelfde jaar ontwierp Annink de inrichting van Gijs Bakker, solo voor een solist . Deze tentoonstelling is nog steeds een van de mooiste presentaties in de Stallen (de expositiezalen van het museum). In het transparante houten geraamte dat in een grote boog de verschillende zalen verbond, werden de meest uiteenlopende objecten getoond. Annink wist zowel de intrigerende samenhang van dit oeuvre als de kwaliteit van de afzonderlijke ontwerpen voor het voetlicht te brengen.
De laatste keer dat Annink bij ons present was, vond plaats in het kader van de tweede editie van Utrecht Manifest in 2007-2008. Als intendant was hij onder meer verantwoordelijk voor de inhoud, samen met Max Bruinsma, en de inrichting tentoonstelling Lovely Language in het Centraal Museum over het werk van Gerd Arntz en Otto Neurath.
Op 25 september jl. stierf Ed aan de ziekte die begin dit jaar werd geconstateerd, te vroeg, te jong, te snel. Zijn overlijden is een persoonlijk verlies voor velen en een verlies voor de Nederlandse vormgeving.
