BLOG 5: Kunstenaar David Bade aan het woord

De tentoonstelling Rietvelds Meesterwerk: Leve de Stijl! eindigt in een Werkplaats. Kunstenaar David Bade gaat vanaf 4 maart tot en met 11 juni met bezoekers klussen aan een nieuw Rietveld Schröderhuis. Zo groeit er langzaam in de Werkplaats een uit zijn voegen barstende versie van het Rietveld Schröderhuis, een nieuw kunstwerk dat deel wordt van de collectie van het Centraal Museum. David Bade schrijft gedurende deze periode regelmatig blogs over de ontwikkeling van het participatiekunstwerk.

David Bade aan het woord: De Liefdesklus is nooit af….

In mijn vorige blog repte ik van dit beeld, dit environment, deze participatieve performance, dit collectieve groeibeeld, of hoe we het ook gaan noemen om haar voort te zetten in –met grote voorkeur – de publieke ruimte. Tot zover veel hengels uitgeworpen, een paar rukjes aan het aas, maar beet, ho maar.

Het museum met een nieuwe artistiek directeur, die deze installatie niet zelf kocht en de oorspronkelijke opdracht ook niet gaf, is aan het bepalen hoe de stroming gaat, of beter gezegd: welke deining past bij de nieuwe koers. Fair enough, ik draai lang genoeg mee om te weten dat de kunstwereld niet veel afwijkt van bijvoorbeeld de opportunistische voetbalwereld. Als een nieuwe trainer om de hoek komt kijken, blijven de schoonmaak, eigen staf, conditietrainer en de favoriete spelers en zeker niet het tactisch concept van de voorganger. Er moet gescoord worden. Wel, dat kan als je denkt aan de voortzetting van al die ontmoetingen die De Liefdesklus veroorzaakte, de verheviging van al deze nieuwe verbindingen buiten de museale muren. En dat nog eens met een collectiestuk, waarmee het museum zich enorm progressief en experimenteel zou kunnen profileren. Ik ga niet meer redenen opsommen, terwijl er nog genoeg andere interessante aspecten te benoemen zijn, die de reikwijdte van dit beeld impliceert.

Evident dat ik het patent heb op De Liefdesklus en deze zeker in een ander jasje en onder een ander dakje (dan het Rietveld Schröderhuis of Centraal Museum) t.z.t. zal voortzetten. Rest mij nog te vermelden dat het Centraal Museum een complete Liefdesklus heeft, die ik als volgt met de afdeling beheer en behoud formuleer ter bewaring: het uiteindelijke beeld heeft drie zijdes –net als het Rietveld Schröderhuis en vanaf het begin ons uitgangspunt – en is in zijn geheel te tonen, in tweetallen, of als afzonderlijke elementen/beelden. De ‘straatzijde’ is een soort podium-sculptuur geworden met een schoonheidsspecialistenstoel erop en drie van de oudste suppoosten en medewerkers van het museum ’vereeuwigd’. Ik ken hen al uit de tijd van mijn ‘Badezimmer’ in 2001. 

We formuleren ook drie mogelijke uitvoeringen, presentaties en ideële vervolgtrajecten:
1.  Een statische installatie in bovengenoemde variaties (waar bij het tuinzijde deel de sjoelbak op het balkon altijd voor beweging, spel en geluid zorgt).
2. Een voortgang van het proces ‘Liefdesklus’ met David Bade erbij (intern of extern het museum).
3. De voortgang van de ‘Liefdesklus’ zonder David Bade.

Hoe het beeld, of welk deel ervan dan ook wordt opgesteld, onderstaande losse elementen moeten altijd erbij worden getoond op variabele plaatsen.
-          Truus en Gerrit op het varkentje (op rijdend hondje)
-          Het rode tafeltje met het oranje object telefoon-hagedis
-          De blauwe losse stofjassen
-          De RSH maquette op het sokkeltje
-          De ingelijste tekening De Liefdesklus
-          En de nog af te maken videofilm/animatie die in circa 5 minuten het hele proces verbeeldt en dus inzichtelijk maakt ook bij een statische presentatie welk een warm organisch proces eraan ten grondslag lag.

Vuur aanwakkeren, want daar gaat het om…
David Bade , juni 2017.

Meer informatie over de tentoonstelling: Rietvelds Meesterwerk: Leve de Stijl!

? Uitloggen

Inloggen

Mijn laatst bekeken objecten